DE RUBRIEK ‘DE ZWARTE SCHIJF’ LAAT HET LICHT SCHIJNEN OVER ALBUMS DIE DE VERWACHTINGEN NIET WAARMAAKTEN, FLOPTEN, OF WAAROVER DE MENINGEN STERK UITEENLOPEN. WAAR GING HET MIS? WAAROM BLEEF HET SUCCES ACHTER? WAT IS DE REDEN VOOR DE CONTROVERSE? EN WAAROM KREGEN SOMMIGE ALBUMS ACHTERAF TOCH EEN CULTSTATUS? MUSICOPHILIA GAAT OP ONDERZOEK.

NUMMER 14 IN DE RUBRIEK: ‘FREE AS A BIRD’ VAN SUPERTRAMP UIT 1987

Met het vertrek van zanger/gitarist Roger Hodgson in 1983 ligt het lot van Supertramp in handen van dat ander belangrijk kopstuk: toetsenist/zanger Rick Davies. Een periode van artistieke bezinning breekt aan. De band [naast Davies bestaat Supertramp uit saxofonist/spreekbuis John Helliwell, drummer Bob Siebenberg en bassist Dougie Thomson] besluit een doorstart te maken.

‘Brother Where You Bound’ is in 1985 het eerste Supertramp-album zonder de penvruchten en het karakteristiek hoge stemgeluid van Rodger Hodgson. Voor het gitaarwerk wordt een beroep gedaan op Marty Walsh en Pink Floyd-gitarist David Gilmour. Op het nieuwe album klinkt Supertramp modern, fris en ambitieus. De sterke songs zijn maatschappijkritisch en beschouwelijk. Het dansbare ‘Cannonball’ wordt een bescheiden hit. ‘Brother Where You Bound’ blijft qua verkoopcijfers ver achter de albums met Hodgson, maar een promotietournee maakt veel goed. Een Supertramp zonder Roger Hodgson blijkt veerkrachtig.

Supertramp midden jaren 80: Rick Davies, Bob Siebenberg, John Helliwell, Dougie Thomson

Na een pauze van ongeveer één jaar overweegt Davies een nieuw Supertramp-album te maken. Dit keer eentje in een strakke, midden jaren 80-productie zonder zwaar tekstuele thema’s. Voor creatieve ondersteuning doet hij een beroep op Mark Hart die we later terugzien in Crowded House. Het nieuwe album moet volgens Davies een onderscheidend product worden in de Supertramp-catalogus. Geheel volgens de moderne state-of-the-art met synthesizers, drummachines en computer, maar zonder dat het eindresultaat uitdraait op een mechanische brei. De basistracks komen tot stand met synthesizers en drummachines waar vervolgens Helliwell, Siebenberg en Thomson hun partijen aan toevoegen. Het blazersensemble wordt uitgebreid met Scott Page, Lee Thornburg, Lon Price, Dave Woodford en Nick Lane. Voor de finale van het titelnummer wordt een gospelkoor ingehuurd en Markt Hart voegt met zijn hoge stemgeluid een toefje Roger Hodgson toe.

Mark Hart

Supertramp besteedde altijd veel aandacht aan de albumhoezen. Richard Frankel [die al meer Supertramp-hoezen ontwierp] creëert wederom een prachthoes met een zwart-wit foto van kunstenaar Georges Braque die in zijn atelier een gestileerde vogelt tekent. A&R Records doet er een schepje bovenop door het album in maar liefst vier verschillende steunkleuren uit te brengen: blauw, geel, groen en roze.

Op 13 oktober 1987 ligt ‘Free As A Bird’ in de winkel. De singles ‘I’m Begging You’ en ‘Free As A Bird’ moeten de aandacht naar het album toetrekken, maar de singles worden geen hits waardoor het nieuwe Supertramp-album compleet flopt. De moderne, deels dansbare, Supertramp-sound in combinatie met liedjes over hartsmart blijkt niet aan te slaan. Het resultaat is te oppervlakkig, te catchy en volgens critici Supertramp-onwaardig. Alles staat veel te ver af van hetgeen waar Supertramp bekend om staat. In latere interviews bevestigd Rick Davies dat de nieuwe koers in alle opzichten een verkeerde keuze was. Hij omschrijft het totaal-product dan ook als ‘steriel en koud’.

De groep gaat op tournee om het album te promoten. Van deze concertreeks belandt een deel opnames op het matige livealbum ‘Live 88’ waarna Davies en co. het Supertramp-boek om diverse redenen tot halverwege jaren 90 dichtsmijten.

Michel Scheijen 

Een speciaal dank gaat uit naar Abel Fuentes en zijn boek ‘Tramp’s Footprints: The History Of Supertramp’.

(Visited 138 times, 1 visits today)

Dit bericht heeft 2 reacties

    1. Michel

      Hallo Ed,

      Dank voor je reactie.

      Alle goeds,

      Michel

Geef een reactie